music is road to awe

...since I was a child, I saw my own way.
and god was not a part of it.

Bir Hypocrisy başyapıtı. Karanlık lirikler, çalması kolay ama dinlerken vay ulan dedirten parçalardan. 4:14 de ve 5:05 de atılan çığlıkları es geçmemek lazım. Bi scream şarkıya böyle anlam katar.

Parçanın iki versiyonu var. Biri ilk albüm versiyonu diğeri geçtiğimiz yıllarda çıkan best of için yapılan yeniden kayda girilmiş hali. İkisinin arasındaki tek fark Peter'ın elektronik öğelere kayması. İki versiyonda da eeeaallah dedirten durumlar mevcut.

Her sabah yataktan kalkılır; daha kahvaltı etmeden asitli bir içecek, küllük ve sigara ile bilgisayar karşısına geçilir. "Same old song" winamp'in içine atılır ve sıcacık evimizde pişirdiğimiz ironi afiyetle yenir efendim.

"Hypocrisy" grubunun lokomotifi gün gelir ve yenilik ister. O karanlık atmosferi, lirikleri, temasını kendi köşesinde bırakıp "Pain" adıyla yeni bir projeye başlar. Bu proje elektronik öğeler içeren yer yer tekno kokan üstüne birazcık metal ve Tagtgren lezzeti serpiştirilmiş deneysel bir çalışma olarak üstümüze salınmıştı evvel zaman önce. Oldschool takılan kesim tarafından öldüresiye bir eleştiri dayağına maruz kalsa da kendi bildiğinden şaşmayıp yoluna devam ediyor hala Hz. Peter.

It's the same old song
The same old song
That's playing again
The same old song

Tagtgren vari gothic bir intro, industrial bir alt yapı, sarkastik lirikler... Allah'ım sana geliyoruuum! Adres ver!

( 03:11'de giren scream vokal, "same old song" bittikten sonra zorla adama "hypocrisy" dinleten bir partisyondur ayrıca -___-' )